ختم صد هزار مرتبه صلوات به نیت دایی عزیزتر از جانم مهندس موید علیرضایی-۱۲۰
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر ۱۴۰۲ ساعت 9 PM توسط آبشتن
|
« بِحَقِ یس وَ الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ وَ بِحَقِ طه وَ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ یَا مَنْ یَقْدِرُ عَلَى حَوَائِجِ السَّائِلِینَ یَا مَنْ یَعْلَمُ مَا فِی الضَّمِیرِ یَا منفس [مُنَفِّساً] عَنِ الْمَکْرُوبِینَ یَا مفرج [مُفَرِّجاً] عَنِ الْمَغْمُومِینَ یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ یَا مَنْ لَا یَحْتَاجُ إِلَى التَّفْسِیرِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِی آرامش دایی عزیزتر از جانم ، مهندس موید علیرضایی.»


وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ۞
سوگند به آفتاب و روشنی اش به هنگام، چاشت،
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ۞
و سوگند به ماه چون از پی آن بر آید،
وقتی دست روزگار
سرنوشتم نوشت
تا به اسم تو رسید
پر شد از بوی بهشت
![]()